Ik ben ban dat ik zijn kind afpak
Persoonlijk

Soms heb ik het gevoel alsof zijn kind afpak. 

Ik hield mezelf bewust op de achtergrond.

Een van de eerste gesprekken die ik met Lonneke had ging over kinderen. Zij vertelde dat ze een zoontje had en vroeg of dit een probleem was voor mij. Mijn kinderwens is zo groot dat ik dit juist hartstikke leuk vond en ik kon niet wachten om mijn liefde te tonen aan James.

Ik leerde James steeds een beetje beter leren kennen. We hebben niet heel veel dates gehad omdat Lonneke haar zoon niet steeds naar een familielid wilde brengen. Logisch. We spraken dus vaak af bij haar thuis en leerde elkaar op die manier steeds beter kennen.

James was toen al een vrolijk blij mannetje. Hij kon af en toe een woordje uitbrabbelen maar het was vooral voor Lonneke en Merijn verstaanbaar. Ik hield mezelf bewust een beetje gedeist als James erbij was. Ik wilde mezelf niet opdringen en hemzelf laten komen. Dit duurde niet lang, steeds vaker kwam hij af en toe naar mij toegelopen met wat speelgoed en kwam dan gezellig op mijn schoot zitten.

Ik voelde mezelf ongemakkelijk bij de eerste keer verschonen.

De eerste dag dat we samen de hele dag weg waren en het gezellig hadden met z’n drieën liep ik aan het eind van de dag mee om zijn kamer te bekijken en te zien hoe het avondritueel gaat. James werd door Lonneke lekker onder de douch gezet, ze droogde hem af en toen zei ze: ‘Nou, doe jij zijn pyama maar aan. Dan kun je alvast oefenen voor later! 😉

Natuurlijk met een dikke knipoog en daar stond ik dan met mijn goede gedrag. Ik had al wat ervaring met kinderen verschonen en aankleden maar ik voelde me toen best ongemakkelijk. Doe ik het wel zoals zij wil dat ik het doe etc maar James hielp goed mee en vond alles wel prima.

James en ik hadden vanaf die dag de grootste lol. Hij kwam steeds vaker met mij spelen én ik kon merken dat hij het leuk vond als ik er was. De naam Lisa was nog te moeilijk om uit te spreken en dus noemde hij mij: Hia. We hebben tranen gelachen om hoe dat mannetje mij naam steeds riep.

We zijn nu een aantal maanden verder en kan hij al hele zinnen vertellen én mijn naam goed uitspreken. Behalve als hij huilt of boos is, dan noemt hij mij Hia omdat dat nou eenmaal wat makkelijker en sneller uit zijn mond komt.

Soms heb ik het gevoel alsof zijn kind afpak.

Soms heb ik het gevoel alsof ik Merijn zijn kind afpak. Ik probeerde mezelf op de achtergrond te houden maar toen we hierover hadden gesproken werd het mij al snel duidelijk dat hij dit helemaal niet zo voelde en juist enorm blij was dat James het zo goed met mij kon vinden.

Merijn heeft dit gelukkig nooit zo gevoelt en regelen we alles met z’n drieën. Ik ben ontzettend dankbaar dat hij zijn kind toevertrouwd aan mij. Dat is niet zo makkelijk als het lijkt. James vindt het helemaal prima als papa en mama aan het werk zijn om gezellig met mij de dag door te brengen en ik geniet met volle teugen van dit mannetje!

Ik had voordat ik Lonneke leerde kennen weinig verantwoordelijkheden. Misschien had ik ze wel maar nam ik ze niet altijd. Behalve mijn werk en huishouden maar ja, dat heeft iedereen. Nu James rondloopt is mijn verantwoordelijkheidsgevoel veruit gestegen.

Ik kan James niet meer uit mijn leven denken. Als ik twee dagen James niet zie is dat zo raar en onwennig. Ik mis hem dan. James is echt een toevoeging aan mijn leven!

De ouders van James zijn Lonneke en Merijn en daar blijf ik absoluut buiten in ieder opzicht. Bepaalde opvoedingskeuzes of afspraken wat over de voortgang van James gaat, laat ik compleet aan hen over. Dit is hen taak en niet die van mij.

Aankomende december heeft James zijn eerste kerstviering en daarna een kerstbrunch op de peuterspeelzaal. Lonneke gaat sowieso mee en zij vraagt altijd eerst aan Merijn of hij kan of mee wil. Als dit niet het geval is dan bekijk ik of ik op dat moment mee kan. Altijd in overleg met Merijn omdat ik hem nooit voor de voeten wil lopen!

Het is allemaal bizar snel en soepel verlopen. Ik ben blij met deze situatie en vooral blij met de klik tussen mij en James dat had immers ook anders kunnen lopen.

(Visited 394 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

1 reactie

  • Reageer Sarina m 8 december 2017 om 07:10

    Wat een knappe situatie. Heel goed hoe je zo respectvol met Merijn omgaat, chapeau!

  • Schrijf een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.