Ben ik gelukkig?
Persoonlijk

Praat jij makkelijk over je ziekte?

Ben jij gelukkig?

Ik woon samen met mijn man en onze hond Max dus op het belangrijkste vlak ben ik gelukkig en dan heb ik ook nog eens een top familie.

Wat wilde jij ‘vroeger’ worden?

Op de middelbare school werd het al snel duidelijk dat ik met oudere mensen wilde gaan werken. Ik ging naar de zorg- school maar daar bleek het absoluut niks voor mij te zijn. Ik werd ziek en liep slechter dan de meeste bewoners daar dus dat was confronterend. Daarna ben ik gaan sporten en dit beviel mij zo goed dat ik een sportopleiding ben gestart. Dit is nog steeds mijn grootste droom. Sportleraar, zwemleraar, tennistrainer of in de fitness werken lijkt mij gaaf.

Heb jij altijd pijn?

Ik heb altijd last van mijn gewrichten. Het gaat de ene dag beter dan de andere dag. Op dit moment heb ik zoveel last dat ik voornamelijk in een rolstoel zit. In rustige periodes loop ik redelijk, rennen lukt bijvoorbeeld niet meer. Nu de herfst en de winter eraan komen weet ik dat ik meer last zal krijgen van mijn gewrichten.

De ziekte van Crohn betekent niet dat je alleen last hebt van je darmen. Dat is een groot misverstand. Ik heb bijvoorbeeld ook last van HS wat je ook door de ziekte van Crohn kunt krijgen.

Ben jij verandert door jouw ziekte?

Ja. In mijn hoofd zitten nog allerlei plannen maar mijn lichaam denkt daar anders over. Ik ben veel kilo’s aangekomen en het vertrouwen in mijn lichaam ben ik kwijt. Dit maakt mij onzeker en dat ben ik nooit ├Ęcht geweest.

Wat vind jij van een stoma?

Het is geweldig dat dit bestaat. Een goede uitkomst om iemands leven mee te redden. Ik hoop dat het voor mij nog lang duurt voordat ik daaraan moet geloven. Maar ik heb het inmiddels wel geaccepteerd dat het op een dag onvermijdelijk wordt.

Heb jij jouw ziektes geaccepteerd?

Ik zeg vaak van wel maar ik denk dat niemand het helemaal kan accepteren. Ik doe mijn best maar soms lukt het even niet. Ik ga vaak over mijn grenzen heen, te lang lopen, te lang poetsen, te lang feesten of te lang naar bed. Inmiddels leer ik mijn grenzen iets beter kennen waardoor ik er beter mee om kan gaan.

Ben jij weleens onzeker?

Ja, wie niet? Ik denk dat iedereen wel ‘iets’ heeft over zichzelf waar hij of zij niet tevreden mee is. De een over het uiterlijk en de ander over een bepaalde denkwijze. Ik zit met mijn gewicht. Bij een actieve Crohn val ik flink af en daarna zie ik er uit als een opgeblazen popeye door te medicijnen!

Ik ben onzeker over het feit dat ik heb ‘gefaald’ in het leven. Ik heb geen studie kunnen afmaken en daardoor nog geen baan die ik graag zou willen. Het huishouden niet goed genoeg naar mijn zin kan doen waardoor er veel op Merijn zijn schouders terecht komt. Ik wil dat liever niet. Als ik weer in zo’n dipje zit zijn er mensen genoeg in mijn omgeving die mij hieruit kunnen halen.

Durf je aan de toekomst te denken/dromen?

Ik houd ervan om weg te dromen over de toekomst en dromen heb ik nog genoeg. Een huiskopen, op een boerderij werken, de opleiding hondentrimmer afronden en uiteindelijk in Spanje te gaan werken en wonen. Ik droom dus zeker, ik weet alleen dat er voorlopig niks uit komt van de bovenstaande dromen! ­čśë

Wat vind jouw familie ervan?

Tja, wat kan ik daarvan zeggen? Mijn ouders vinden het natuurlijk verschrikkelijk en willen graag mijn ziekte overnemen. Mijn moeder zei laatst: ┬á‘Lon, wat zou ik graag je pijn willen overnemen. Niet alles want dat is wel h├Ę├Ęl veel’. haha, mijn lieve mama!

Willen jullie kinderen en mag dat met de ziekte van Crohn?

Ja, wij willen zeker kinderen. We hebben beide de wens om ‘jong’ papa en mama te worden. Ik vind het jammer dat wij niet ‘zomaar’ aan kinderen kunnen beginnen. Ik moet hiervoor eerst overleggen met het ziekenhuis en toestemming vragen i.v.m de medicijnen die ik gebruik. De wens moeten we dus nog even uitstellen maar mocht het lukken, willen wij zeker kinderen.

Praat jij makkelijker over je ziekte?

In het begin liever niet. Het was altijd zo erg dat mijn moeder iedereen een berichtje stuurde voordat wij naar een verjaardag gingen dat ze niets moesten vragen over mijn gezondheid. Ik had daar geen zin in.

Als ik iemand tegen kwam die ik allang niet had gezien en vroeg waarom ik in een rolstoel zat, vertelde ik soms een heel ander verhaal. Ik heb weleens gezegd dat ik geblesseerd was met voetbal of gevallen met tennis. Dat stond een stuk stoerder dan: Ik heb de ziekte van Crohn, daarbij reuma waardoor ik Humira spuit en daardoor ontstekingen krijg, prednison moet gebruiken en daarbij gewrichtsklachten krijg. Ik praat er nu een stuk beter over maar schrijf liever.

Als je denkt dat alles tegenzit, dank dan opnieuw!

(Visited 152 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie