moederschap
Mama &zo

Het moederschap heeft mij veranderd?!

De tijd gaat zo ongelofelijk snel!

Ik ben alweer bijna 9 maanden moeder van het mooiste zoontje op aarde, James. Hij is bijna net zolang op de wereld dan dat hij in mijn buik heeft gewoond. Dat is zo gek maar ook zo normaal.. Ja, het klinkt gek maar het is echt zo! Heeft het moederschap mij als persoon veranderd? Ik schrijf het in deze blogpost!

Het is te bizar voor woorden dat ik vorig jaar nog gewoon zwanger was van een klein jongetje waarvan we nog niet wisten hoe hij er precies uit zou zijn. Inmiddels loopt ditzelfde jongetje vrolijk rond in onze woonkamer. Zo gek maar ook zo normaal!

Vanaf dag een wilde ik niet meer terug. Ik wist dat dit voor altijd was, ik zou hem gaan verzorgen, gaan begeleiden door het leven met al de liefde die ik in mij heb. We hebben niet aan elkaar moeten wennen. James was vanaf dag een direct mijn zoon waar ik mijn leven voor zou geven.

Lees ook: Een overbezorgde moeder of juist niet?

Ik ben mijn ziekte dankbaar?

Ik schreef al eerder in een artikel dat mijn ziekte proces mij als persoon ontzettend heeft veranderd. In een relatief korte periode ben ik volwassen geworden terwijl ik nog zou moeten leven als een onbezorgde puber. Helaas liep dat anders maar uiteindelijk kan ik zeggen dat ik daar ontzettend blij mee ben en dat klinkt natuurlijk gek maar in die zin ben ik mijn ziekte daar enorm dankbaar voor.

Als ik niet ziek zou zijn dan was James er nu hoogstwaarschijnlijk nog niet geweest. Ik zou dan nu nog op school zitten of juist kei hard aan het werken zijn, sparen om mooie reizen te maken en iets van de wereld te zien.
Gelukkig werd ik ziek en zit ik nu in de mooiste reis van mijn leven. Gewoon samen zijn met Merijn en James verzorgen en opvoeden zoals wij dat samen fijn vinden. Het moederschap heeft mij hierin dus veranderd!

Toen ik zwanger was, wist ik absoluut niet wat ik kon verwachten, ten eerste was ik bang dat James niet in alle gezondheid geboren zou worden doordat ik allerlei vervelende medicijnen moest doorslikken tijdens de zwangerschap. Het maakte mij onzeker en bang. Bang voor de toekomst, bang of alles wel goed zou gaan, angst dat ik periodes ging krijgen waardoor ik zo ziek werd dat ik zelf niet meer volledig door James kon zorgen.

Het moederschap maakt mij kwetsbaar.

Het moederschap maakte me kwetsbaar maar op een mooie manier, denk ik. Mijn ouders hebben vier kinderen, ik ben de jongste waardoor ik altijd moest ‘op boxen’ tegen mijn grote broers om ook mijn mondje klaar te hebben. Ik moest zo af en toe best moeite doen om er tussen te komen en daardoor wist ik altijd wel wat ik moest zeggen. Mij kreeg je in ieder geval niet zomaar klein!

Doordat James er is merk ik dat dit er een beetje afvalt. Natuurlijk zal ik ten alle tijden opkomen voor mijn kleine jongen maar het ‘harde’ is er een beetje af. Ik ben verantwoordelijk over een kleine baby die mij ontzettend hard nodig heeft. En ik hem.

Liefde geven en ‘moederen’ is de belangrijkste taak van het moeder zijn, vind ik. James heeft mij super veel geleerd. Voordat hij in ons leven kwam had ik bijvoorbeeld nog nooit een luier verschoond of een flesje gegeven aan een baby. Dit wilde ik overigens ook nooit, ik was altijd bang dat ik het verkeerd deed.

Mijn tijd kwam nog wel en dat was 9 maanden geleden! Bij dit mannetje kan ik eigenlijk niks verkeerds doen want alles wat ik doe, doe ik uit liefde voor hem. Het had wel even tijd nodig hoor, James en ik wilde dit samen doen zonder dat er allerlei mensen naar ons zouden kijken.

Lees ook: De 20 vragen aan mama tag!

Het zou ons momentje worden!

In het begin kon ik, door de keizersnee wond, nog niet veel voor James doen dan een flesje geven en knuffelen. Het verschoonwerk, deed Merijn vanaf het eerste moment!

Eenmaal thuis werd dit anders en zou ik dit gaan leren van de kraamhulp. Dat wilde ik niet. Ik wilde het samen met Merijn doen en dus schoof ik het steeds voor uit. De eerste nacht alleen zou ons momentje worden!

Merijn zorgde ervoor dat alle spulletjes op bed lagen zodat ik kon ‘aanklooien.’ Toevallig had de kraamhulp dezelfde dag gezegd dat je altijd een doekje over zijn pieliewielie moest leggen omdat die anders weleens zou kunnen plassen. Lucky me! Ik was het uiteraard vergeten en ik moest hem dus helemaal omkleden.

Onzekerheid over het moederschap

Ik werd hier onzeker van en vroeg aan Merijn of hij wilde helpen. ‘Jij kan dit wel!’ zei hij stellig. James hoefde niet te huilen, het is net alsof hij het voelde.. hij bleef rustig naar mij kijken alsof die wilde zeggen: ‘Doe maar rustig mam, het komt goed!’..  En dat kwam het natuurlijk ook, ik kreeg meer zelfvertrouwen door James.

Emoties tonen vind ik lastig, ik doe het wel hoor, gelukkig heb ik een lieve familie waarbij dat kan maar alsnog doe ik het liever niet. Nu James er is gaat het gewoon vanzelf.. Laatst viel James ontzettend hard met zijn hoofdje op de grond en toen hij allang gestopt was met huilen, bleef ik doorgaan. De tranen rolde over mijn wangen en ik zei.. ‘Huil maar hoor lieverd, dat mag, het deed vast veel pijn!’ ik vond het zo sneu en kon het niet tegenhouden.

Een kind maakt veel in je los.. daardoor is mijn leven nog mooier dan voorheen! Het moederschap heeft mij veranderd, dat is zeker het heeft mij geleerd om mezelf kwetsbaar op te stellen. Hoe ervaren jullie dat? Heeft het moederschap jou veranderd?

(Visited 208 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.