Een eetverslaving
Persoonlijk

Mijn vriendin had een eetverslaving en woog 123 kilo!

In de derde klas, droeg ik maat 44.

Ik was altijd al dik. Nou ja, vanaf groep 5/6 begon je dit aan mij te zien. Ik was dikker dan de rest van de klas en dat is de reden dat ik werd gepest. Pesten is in mijn ogen nooit goed, het is een vorm van onzekerheid maar mij kregen ze niet klein. Ik was te dikker dan de rest maar hier had ik zelf geen last van, ik bleef een vrolijke en drukke meid.

Een eetverslaving

Op de middelbare school veranderde dit. In de tweede klas besloot ik mijn kledingstijl om te gooien en dat werd mij niet in dank afgenomen.  Ik was een dikzak, een manwijf en de rest van de ziektes die ik naar mijn hoofd gegooid kreeg zal ik achterwegen laten.

In de derde klas van het VMBO had ik maat 44. Ik voelde mezelf hier nog steeds comfortabel bij en vond het niet nodig om nóg meer te gaan sporten. Ik deed immers al aan tennis en voetbal maar dit hielp niet voor mij om de kilo’s eraf te krijgen.

Een eetverslaving

Het eerste moment dat ik moeite kreeg met mijn gewicht.

Ik haalde mijn diploma en ging door naar het MBO. Ik volgende de opleiding: Helpende welzijn. Dit was de eerste klas waar ik niet gepest werd door mijn gewicht, zij lieten mij zijn wie ik was. Dit was het eerste moment dat ik zelf moeite kreeg met mijn gewicht.

Het waren steeds moment opnames want ik bleef eten. Een tosti, een zak chips of chocolade vond ik heerlijk. De spijt liet niet lang op zich wachten maar toch bleef ik eten. Ik was enorm onzeker en ik dacht dat ik nooit een partner zou krijgen en 100% aantrekkelijk gevonden zou worden door mijn partner. Mijn minderwaardigheid complex verergerde.

De kilo’s stegen niet naar mijn bol want ook mijn MBO2 diploma behaalde ik met gemak en ik ging verder met MBO3. Dit was wederom een klas die mij accepteerde zoals ik was. In het tweede leerjaar ging de knop om. Ik werd verliefd, kreeg verkering en wilde er zo leuk mogelijk uit zien voor haar. Maar ja, kleding wat bij mijn leeftijd hoorde paste ik niet en toen kwamen de tranen, spijt, onmacht en vooral veel jaloezie.

Een eetverslaving

Een slank lichaam was een onbereikbare droom. Ik woog 123 kilo!

Waarom zijn hen zo slank en ik zo dik? Ik had het aan mezelf te danken. Ik had gewoonweg veel te veel gegeten, een slecht eet en drinkpatroon en een beetje aanleg, speelt ook mee. Ik heb meerdere afvalpogingen gedaan maar het mocht niet baten. Ik viel af en toe een kilo af waar ik dan ontzettend blij mee was maar ik hield het niet lang vol.

Een slank lichaam werd een soort van onbereikbare droom, die héél ver weg lag, te ver weg. Ik kon het niet alleen. Ik nam een diëtiste in de arm, hierbij heb ik verschillende pogingen gedaan maar ook dit mocht niet baten. Ik was er blijkbaar nog niet klaar voor en ik moest wachten tot de knop in mezelf zou zeggen: Stop, tot hier en niet verder!

Die knop kwam pas jaren later. In augustus 2016 om precies te zijn. Dit was het moment om voor mezelf te kiezen. Inmiddels was al even vrijgezel en dit speelde voor mezelf ook een grote rol. Ik woog 123 kilo, te absurd voor woorden, 123 kilo! Ik dacht dat niemand mij leuk zou vinden omdat ik zo dik was maar de grootste reden dat de knop omging was omdat ik nu écht niet meer blij was met mezelf.

De knop ging om en 4 maanden tijd viel ik 13 kilo af.

Ik ging gezonder leven en opletten wat ik at. Bewuster omgaan met mijn eet en drinkpatroon. Een uitzondering daargelaten want in het weekend mocht ik van mezelf iets lekkers. Ik kreeg steun van mijn omgeving en ik stond iedere week op de weegschaal. In het begin vond ik het vreselijk om mezelf te wegen maar later werd het mijn beste vriend.

 

In December bereikte ik het gewicht van 110 kilo. Ik viel in 4 maanden 13 kilo af. Het was een kwestie van doorzetten. Iets waar je jaren over hebt gedaan om eraan te eten, moet je vaak ook een langere periode voor vechten om weer terug te draaien.

Natuurlijk had ik ook weleens een dip maar na een aantal slechte dagen pakte ik toch de draad weer op en ging ik verder. Het ging steeds langzamer maar begin maart van dit jaar was het moment daar. Ik zag eindelijk geen 4 cijfers maar 3 cijfers op de weegschaal. 99,9 kilo, mijn doel was behaald want ik wilde voor de zomervakantie onder de 100 kilo zitten en dat is me gelukt!

Een eetverslaving

Een eetverslaving is een ziekte!

Begin dit jaar werd ik verliefd op Lonneke, dit zorgde ervoor dat ik nóg meer wilde afvallen. De weg die ik had afgelegd was ik even kwijt en de onzekerheid kwam terug. Was ik wel mooi genoeg? Ben ik niet te dik? Mijn onzekerheid werd weggenomen. Lonneke liet mij zien en voelen dat ik mooi was zoals ik ben. Dit voelde goed.

Ik schommel op dit moment tussen de 97.8 en 100 kilo. Ik ben nog niet waar ik wil wezen en ik moet toegeven dat het ook lastig wordt met de feestdagen die eraan komen. Ik ben blij met mezelf als ik zie waar ik vandaan kom en ik weet de bekende knop nu wat beter te vinden!

Een eetverslaving kan als een psychische aandoening gezien worden. Er is sprake van afwijkend gedrag ten opzichte van eten. Dit kan zich uiten in veel willen eten maar ook weinig tot niets willen eten. Een eetverslaving is een langdurig traject!

Lieve Lisa, bedankt dat jij jouw ervaring met ons wil delen. Ik ben super trots op je & we gaan er samen nog 18 kilo afknallen! 😉

(Visited 363 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

1 reactie

  • Reageer Irene 4 oktober 2017 om 08:35

    Wauw wat een verhaal. Goed dat je dit deelt. Ik heb zelf anorexia en later boulimia gehad. Toen ik in behandeling ging, leerde ik ook steeds meer dat eetverslaving ook een ziekte is. Goed dat je nu onder de 100 zit!

  • Schrijf een reactie