Persoonlijk

Mijn coming out verhaal – Lisa!

Ik had niemand in mijn omgeving waarmee ik over homoseksualiteit kon praten.

Het was voor mezelf duidelijk toen ik in de eerste klas van de middelbare school zat. Dit was voor mij een struggle want ik voelde me anders dan de rest en als je iets niet wil in je puberteit is jezelf anders voelen. Ik hield het voor mezelf maar steeds vaker kreeg ik d├ę vraag die mij aan er steeds opnieuw aan herinnerde: ‘Lisa, heb je al een vriend? of ‘Wordt het niet eens tijd voor een leuk vriendje?’.

Ik werd er door die vragen steeds opnieuw aan herinnerd. Ik vond meisjes gewoon leuker, veel leuker maar ik was nog niet zo bezig met ‘verkering’ hebben. Ik was meer bezig met voetballen en MSN- en dus het antwoord op de bovenstaande vraag was altijd: Nee, ik ben daar nog niet aan toe!’.

Met mijn diploma en een groot geheim op zak ging ik door naar mijn vervolgopleiding. Ik had niemand in mijn omgeving waarmee ik over homoseksualiteit kon praten tot dat ik op een dag stage moest lopen en een collega begon over ‘haar vrouw’.

Tussen de potten en de pannen kwam ik uit de kast voor mijn ouders.

Ik dacht, het bestaat het! Ik wilde daar alles van weten. Het werd meer dan een collega door de gesprekken die wij voerde. We hebben uren gepraat en ik vond het reuze interessant. Dit was precies wat ik nodig had op dat moment. Iemand waarmee ik kon praten over homoseksualiteit. De grootste struggle op dat moment in mijn leven.

Het ging daarna sneller dan ik had verwacht. Ik wilde het mijn ouders en mijn zusje vertellen maar ja, hoe doe je zoiets? Het had even tijd nodig maar op een dag voelde ik dat ik het moest vertellen. Ik was er klaar voor.

Het was op een avond. We gingen eten. Mijn zusje vroeg die avond toevallig ook of het niet eens tijd werd voor een vriendje. Dit was een inkoppertje. ‘Nee, ik wil een vriendinnetje’ antwoordde ik en ik schrok direct van wat ik zei. Mijn moeder stond op en ging de tafel afruimen en mijn zusje ging naar boven. Daar zat ik dan aan tafel.

Ik voelde me slecht want ik kreeg niet de reactie die ik had gehoopt. Ik heb mijn moeder en zusje de hele avond niet meer gezien of gesproken. Mijn vader was aan het werk en zou rond een uur of acht thuis komen. Ik moest die avond oppassen maar mijn vader belde op. ‘Lisa, moet je mij niet iets vertellen?’.

‘Ach meisje het maakt niet uit. Ik wist het ergens wel!’

Mijn coming out verhaal. Ik had het eerder moeten doen!

Ik kwam die avond laat thuis en viel mijn vader huilend in de armen. Ik kon geen woord uitbrengen en na een goed gesprek kon ik redelijk slapen. Mijn moeder sprak een aantal dagen nauwelijks tegen mij. Die vond het moeilijk. Ik was op dat moment geraakt door haar reactie maar achteraf begrijp ik het een stuk beteren.

Ik kan mezelf voorstellen dat het als een shock overkwam. Het was ook zo ‘out of the blue’ tijdens het eten maar ik kon geen beter moment vinden. Ik moest van mijn geheim af en ik was klaar om mezelf te zijn. Dit zijn dingen die soms tijd nodig hebben maar inmiddels accepteert mijn familie mij zoals ik ben en zijn Lonneke en ik meer dan welkom samen bij mijn ouders.

Mijn grootste angst was mijn opa. Hij was heel gelovig en dat maakte mij bang voor zijn reactie. Ik belde mijn opa op om het te vertellen. Ik durfde niet langs te gaan om het te vertellen. ‘Opa, ik denk dat ik op vrouwen val. Nu wil je mij zeker nooit meer zien?’

‘Lisa, doe niet zo raar. Jij bent nog steeds dezelfde Lisa en als jij gelukkig bent dan ben ik dat ook!’

Ik heb achteraf spijt van dat ik het zolang heb verzwegen. Dit had alles gemakkelijker gemaakt voor mezelf en uiteindelijk kreeg ik een jaar later inderdaad gevoelens voor een vrouw.

Ik wil iedereen aanraden het er gewoon te laten zijn. Het is niet raar, vies, stom of anders. Het is wie jij bent. In mijn geval is dat lesbisch zijn.

Love just grows, so accept it, i’m in to Lonneke my chick! ­čśë

(Visited 394 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie