baby 11 maanden
Mama &zo

Met dreumes James naar de dokter!

James liep met 10 maanden los.

De meeste van jullie zullen weten dat mijn bevalling van James best lang op zich liet wachten. Het begon met weeën op het terras en het eindigde in een keizersnee met dik 42 weken. James liet dus lang op zich wachten maar dat heeft hij dubbel en dwars ingehaald toen hij op aarde was. Zo kon hij al vroeg omrollen, kruipen en lopen.

James wilde bijvoorbeeld nooit knuffelend op schoot zitten. Vanaf zijn 2e maand wilde hij alleen maar staan en ging huilen als wij hem lieten zitten. We zijn toen zelfs naar het consultatiebureau gegaan om te vragen of dat wel normaal was en we dit niet op een of andere manier moesten afremmen. Ik wilde niet dat James later last zou krijgen van zijn beentjes. ‘Een baby doet niks wat hij of zij niet aankan, dus afremmen is niet nodig’. En zo liep James met 10 maanden los rond in de woonkamer.

Ik durfde niet naar de huisarts.

Ik bekeek de wereld vroeger een hele lange tijd vanuit de zitstand. Kruipen sloeg ik over, ik vond het handiger om op mijn billen voorruit te schuiven. Merijn daarentegen liep ook met 10 maanden onder de eettafel door. James heeft dit dus niet van een vreemde!

Zodra James kon lopen begon hij met klimmen. Als een echt jongetje klimt hij overal in, op en achter, wat een hoop blauwe plekken veroorzaakt op zijn benen en zijn snoetje. Dit werd zo erg dat ik bang was om naar de huisarts te gaan. Ze zouden vast denken dat ik mijn kind iets aan deed. Gelukkig beheerst hij zijn klimvaardigheden nu een stuk beter maar het blijft een mannetje die graag het onmogelijke mogelijk maakt en dat gaat gepaard met blauwe plekken!

James begon vreemd te lopen..

Ik probeer minimaal eens in de maand naar een klimparadijs te gaan zodat James zich weer even helemaal kan uitleven en overal legaal op kan en mag klimmen. Hij heeft dat op een of andere reden echt nodig zo af en toe en mama vindt het stiekem ook nog steeds leuk om overal op te klimmen. Als mijn moeder mij vroeger kwijt was, keek zo als eerste in alle bomen in de buurt of ik daar niet in hing.

Tot een maandje geleden ongeveer. Ik haalde James ’s ochtends uit bed, nog even knuffelen en wakker worden op de bank en toen ik zijn slaapzak uit deed om vervolgens te kunnen spelen liep James heel vreemd. Ik dacht nog dat hij misschien verkeerd had gelegen in bed maar hij bleef op een gekke manier lopen. Hij zakte door zijn knieën en ging steeds op zijn tenen lopen.

Hij had geen pijn maar het werd niet beter!

Tja, op zulke momenten is Google mijn beste vriend maar ik kon nauwelijks informatie vinden. Sommige baby’s beginnen met lopen op zijn tenen maar James liep al 10 maanden ‘gewoon’. Ik keek hem bij een verschoonbeurt even helemaal na, liet James bewegingen maken met zijn benen maar hij had nergens pijn en leek er zelf geen last van te hebben.

Het werd sinds die dag alleen maar erger. Hij liep bijna de hele dag op zijn tenen. Ik kocht nieuwe (dure) schoenen en rolde zijn broek expres wat hoger op zodat hij hier ook geen last van zou hebben maar niks hielp. Afgelopen week gingen we weer een dagje naar het klimparadijs en ook hier liep hij de hele ochtend op een gekke manier door de attracties.

Toch maar naar de dokter!

Ik besloot toch maar eens naar de dokter te gaan om te vragen of dit kwaad kon. Het duurde toch al een tijdje en ik begon me zorgen te maken. ‘S ochtends toen ik James zijn kleding aantrok vertelde ik hem dat we naar de dokter gingen en wat de dokter waarschijnlijk gaan onderzoeken. Dat is toch wel het voordeel als je zelf al zoveel onderzoeken hebt gehad!

Eenmaal bij de dokter liep James vrolijk rond en natuurlijk liep hij nu gewoon heel netjes op zijn hakken. Gelukkig begreep de huisarts wat ik bedoelde en zei: ‘Jeetje wat knap dat hij al op zijn tenen kan lopen en zijn evenwicht kan bewaren’.

Beter een keer teveel dan te weinig, toch?

Nou daar zit je dan.. ik heb er zelf echt een hekel aan om naar de huisarts te gaan terwijl er niks aan de hand blijkt te zijn maar mijn omgeving zegt altijd: ‘Beter een keer te veel dan te weinig’ en daar hebben ze natuurlijk ook gelijk in.

Ik hoef me dus geen zorgen te maken en het schijnt juist erg vroeg te zijn dat hij die vaardigheden al zo goed ontwikkeld heeft. Nu is James dus altijd al extra bezig geweest met zijn grove motoriek en hij is deze duidelijk aan het optimaliseren!

Gelukkig is er verder niks aan de hand en kunnen we hem voorlopig zijn gang laten gaan. Hij zal uiteindelijk zelf merken dat het handiger is om zijn hakken te gebruiken bij het lopen!

(Visited 257 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

5 Reacties

  • Reageer Joyce Valk 6 januari 2017 om 10:03

    Wat een leuk stukje, Lonneke. Trouwens, als moeder is het je goed recht om je zorgen te maken (zeker als je kindje zelf nog niet kan uitleggen wat er aan de hand is). Dus gewoon naar de dokter gaan als je het niet helemaal vertrouwt.

  • Reageer Iris van der sluis 6 januari 2017 om 19:52

    Hoi
    Fijn dat het niets is snap heel goed dat je zorgen maakt het is juist goed dat je naar de huisarts ben geweest nu weet je dat er niets aan de hand is hij loopt gewoon voor wat hij ze hele leven doet. En als je niet naar je huisarts was gegaan
    En er was wel wat had je zelf nooit vergeten dus goed gedaan

    • Reageer Lonnekedewin 4 februari 2017 om 22:43

      Ja, dat klopt. Daar heb je helemaal gelijk in. Je kind staat voorop en ik moet daar helemaal niet mee bezig zijn. Misschien komt het door mijn eigen ziekenhuisleven.. Ik kom daar zoals vele, liever niet en dat is nogal zacht uitgedrukt ! 🙂

  • Reageer Linda | travellersoftheworld 6 januari 2017 om 19:59

    Beter een keer voor niks gaan ja, wie weet was er heel wat aan de hand. Gelukkig was dit niet zo!

    • Reageer Lonnekedewin 4 februari 2017 om 22:44

      Dat klopt, ik moet niet zoveel nadenken. Toffe blog heb je zeg, leuk!

    Schrijf een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.