neus- en keelamandelen operatie
Mama &zo

Keel- en neusamandelen operatie bij een kleuter.

James had moeite met eten. 

2019 was een pittig jaar voor James. Hij is dol op eten maar dit ging steeds moeizamer. Hij leek zijn boterham niet goed weg te krijgen. Een afspraak bij de huisarts werd een afspraak bij de KNO- arts en toen werd het duidelijk dat James zijn keel- en neusamandelen weggehaald moest worden. 

James was nét vier jaar oud. Ik wilde niet dat hij niet kon genieten op zijn verjaardag dus dit hebben we nog gevierd en twee dagen daarna was het zover. Dan zou hij de zomer kunnen herstellen zodat hij na de zomer meteen kon instromen in groep 1. 

De voorbereiding op keel- en neusamandelen operatie.

Ik heb het James pas verteld een dag voor de operatie. Ik wilde niet dat hij onnodig spanning zou hebben vooraf de operatiedag. We keken samen wel tien keer het filmpje van hoe die dag zou gaan verlopen. Het ging prima. James koos zijn knuffels uit en samen reden we naar het ziekenhuis. 

Het moeilijkste was dat hij niet mocht eten. Het was inmiddels 09:00 uur en dat was voor hem vervelend. Papa kwam ook nog even in het ziekenhuis, samen spelletjes gespeeld en toen mocht hij zijn operatiepakje aan doen. Dit was geen probleem want hij had dit alles al gezien op het filmpje. 

Geen tranen bij de slaapdokter.

De zuster kwam hem ophalen, samen met haar bestuurde ik zijn bed naar de operatiekamer. Hij vond het geweldig, een bed op wielen mama! Ja vriend, leuk he? Bij de slaapdokter mocht James een knuffel uitkiezen en keken we nog een filmpje. Hij was heel relaxed en we hebben veel gelachen samen. 

Het overleggen naar de brancard ging ook prima. Ik wist dat het vanaf dat moment snel zal verlopen dus ik begon tegen James te vertellen dat hij een kapje op kreeg en dan lekker zou gaan slapen. Het verliep vlot, hij accepteerde alles wat er gebeurde op dat moment en tijdens een zelfverzonnen verhaaltje van mij viel hij lekker in slaap. 

Wauw, dit had ik niet verwacht van mijn kleine grote jongen. Hij was zo super stoer geweest. Ongekend. Ik daarentegen liep met tranen de OK uit. 

James kwam niet goed uit de narcose

Het duurde enorm lang voordat ik geroepen werd. Ik had het inmiddels al een keer gevraagd bij de balie. Het zou een kwartier gefixt zijn maar we waren een half uurtje verder. James lag zoals hij altijd ligt, op zijn buik met een hoop bloed op zijn gezichtje en op het bed. Ik vond dit niet prettig, heb hier zelf een handdoekje onder gelegd zodat hij niet zou schrikken als hij wakker werd. 
Het wakker worden uit de narcose was een drama. We moesten vrijveel moeite doen om hem uberhaubt wakker te krijgen. In eerste instantie op de OK zelf at hij vrolijk een ijsje. Ik dacht, wow als dit het is dan is het perfect verlopen. Helaas was dit absoluut niet het geval. James reageerde heftig op de narcose. Bij Lisa op schoot kwam hij tot rust en viel hij in slaap maar dat heeft een hele tijd geduurd. Hij moest drinken, maar dat was natuurlijk enorm pijnlijk dus dat verliep moeizaam. 

Het herstel liep niet zoals gepland.

James leek ontzettend boos te zijn op mij want ja, ik had hem voor het laatst gezien. Ik wist dat dit een normale reactie was en nam een stapje terug. Laat in de middag mochten we naar huis. De zomer was heftig, het was 40 graden en hij mocht niet naar buiten én niet zwemmen. Met de gordijnen en rolluiken dicht lag James op de bank televisie te kijken terwijl wij ieder half uur/uur hem lieten drinken en nog beetje, een ijsje gaven. 

De nacht verliep prima maar de dag daarna wilde hij niks. Hoewel hij enorm honger had deed eten natuurlijk gigantisch veel pijn. Wij hebben alles geprobeerd om hem te laten drinken. Ik had bij de Action en tweedehands een tasje met cadeautjes gekocht zodat hij iets naar uit te kijken had als hij een beker water op had. James die normaal dol is op cadeautjes en vooral op uitpakken vond hier nu niks aan. Hij hoefde niks. 

James was uitgedroogd en werd opgenomen.

In de combinatie met de hittegolf die we over ons heen kregen twijfelde ik tegen de avond of ik de huisartsenpost moest bellen. Mijn moeder zat samen met mij in de tuin terwijl James als een doodvogeltje op de bank lag te slapen. Ineens raakte James in paniek, we rende naar binnen en hij had een hele hoop bloed overgegeven. Ik had naar mijn gevoel moeten luisteren. Mijn moeder maakte James schoon en ik belde de spoedpost op. 

We moesten direct komen. James bleek inderdaad uitgedroogd. Hij reageerde nergens meer op. Zijn infuus werd geprikt in zijn arm en daar heeft hij helemaal niets van gevoelt. James moest blijven, ik was hoogzwanger en Lisa had een avonddienst. Oma bleef die nacht in het ziekenhuis slapen en zo wisselde we elkaar af door de dag heen. 

Een licht- stemmetje en op naar groep 1.

James heeft uiteindelijk vier dagen in het ziekenhuis gelegen. Hij wilde de eerste dagen zelf ook niet naar huis. Dat zegt veel. Hij voelde zich enorm zich en zwak. We speelde soms in de speelkamer maar verder zat er weinig beweging in James. De tijd hierna verliep het steeds beter hoewel hij nauwelijks durfde te eten en te drinken was het nu meer de angst dan dat het daadwerkelijk pijn deed. 

Hij heeft nog lang met een licht stemmetje gepraat maar gelukkig was hij voldoende hersteld om in te stromen naar groep 1 met de rest van zijn vriendjes en vriendinnetjes. Het was een heftige periode en hij heeft het er soms nog steeds over maar uiteindelijk is hij goed hersteld en kan hij weer lekker smullen van zijn boterhammen. 

Keel- en neusamandelen operatie bij een kleuter.

Gelukkig kan James er goed over praten en heeft hij er geen trauma aan overgehouden voor zover het nu lijkt. Ik vond het extra vervelend dat dit zo liep omdat hij zo dapper was voor de operatie.  Dit was onze ervaring met een keel- en neusamandelen operatie bij een kleuter.

Heb jij ervaring met weghalen van keel- en neusamandelen? Laat het weten. Wij zijn benieuwd!  

(Visited 102 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like