Ik word deze week geopereerd
Persoonlijk

Ik word deze week geopereerd aan mijn oren!

Lisa schrijft. 

Ik ben een orenkind zoals mijn moeder altijd zegt.

Ik ben een orenkind zoals mijn moeder dat altijd zegt. Ik heb al vanaf dat ik een klein meisje was last van mijn oren en regelmatig oorontsteking. Eind 2016 was het weer zover. Na vele gesprekken en onderzoeken besloten we, mijn arts en ik om voor de 13e keer buisjes te laten plaatsen en mijn keelamandelen eruit te halen.

Ik heb in 2016 4x keelontsteking gehad en verschillende keren een heftige oorontsteking. Ik was het beu en ben naar de huisarts gegaan. Ik kreeg keer op keer antibiotica en druppels voor mijn oren. Tja, na de zoveelste kuur werd ik doorverwezen naar de KNO- arts.

Bij de KNO- arts was er op dat moment geen wachtlijst en kon ik snel terecht. Ik kreeg allerlei gehoortesten en verschillende testen om mijn stembanden te bekijken. Ik klonk heel nazaal en dit zou na mijn operatie 80% verdwenen zijn. Dit was de moeite waard om de operatie te ondergaan.

Ik zakte door mijn benen vlak na de narcose.

Mijn gehoortesten gaven ook afwijkingen aan en dit moest verholpen worden door opnieuw buisjes te laten plaatsen. Ik werd op de wachtlijst gezet voor buisjes en het verwijderen van mijn keelamandelen.

Twee maanden later werd ik gebeld met DE datum. Dit was sneller dan verwacht want er was een uitvaller. Ik kon het op dat moment goed regelen met mijn werk en voordat ik het wist lag ik op de operatietafel.

Ik was superzenuachtig en werd doormiddel van een kapje naar een andere wereld gebracht daarna werd het infuus in mijn hand geplaatst en vanaf toen werd het zwart. 1,5 uur later werd ik wakker gemaakt want ik werd uit mezelf niet wakker. Ik mocht een ijsje, deed mijn mond open en ben opnieuw in slaapgevallen.

Toen ik wakker werd voelde ik me goed. Ik wilde zitten om vervolgens naar het toilet te gaan. Ik was niet misselijk dus ik dacht dat dit wel moest lukken. De zuster had betere dingen te doen en dus besloot ik naar het toilet te wandelen. Dit ging iets te snel en zakte door mijn benen. Ik was nog te zwak door de narcose.

Ik werd geopereerd aan mijn tongamandelen.

Het ging zo goed met mij dat ik mocht gaan als de arts was langs geweest. De operatie was geslaagd met een máár hier aanvast: ‘We hebben uw tongamandelen los moeten pellen van uw keelamandelen en dit betekent dat er nu twee sliertjs in uw keel hangen die moeten slinken.’

Ik wist tot op die dag niet eens dat een mens tongamandelen had. De eerste week ging ik er fluitend doorheen. Ik had wel nog om de vier uur paracatamol nodig maar ik kon alles eten en drinken. De tweede week verliep minder prettig. Ik kreeg overal last van, had veel pijn en een na bloeding. Dit kwam later doordat ik thee had gedronken terwijl dit niet de bedoeling was.

Na zes weken klink ik nog steeds nazaal en had ik me eerste keelontsteking alweer te pakken. Ik was er beroerd van omdat ik dacht dat ik hier nu vanaf zou zijn. Ik werd opnieuw geopereerd. Dit keer lag de oorzaak bij de tongamandelen. Ik kreeg medicatie maar na acht weken nog steeds niet het resultaat wat er moest zijn.

Ik word deze week geopereerd aan mijn oren!

De enige optie om de nazaalheid weg te krijgen was het laten leseren. Een second opinion in het UMC in Utrecht. Ideaal als je vriendin daar ook al loopt, we kende daar de weg!

Deze arts constateerde inderdaad vergrote tong amandelen. Dit was niet de bedoeling en het was mogelijk om het te laten weglaseren maar de nadelen waren groter dan de voordelen. Hij kon mij niet garanderen van deze klachten af te zijn en ik zou dan moeten herstellen van twee grote brandwonden in mijn keel.

Ik heb uiteindelijk besloten om het niet te doen. Ik heb nog steeds een kikker in mijn keel die af en toe vervelend doet en ik voel nog steeds die twee sliertjes in mijn keel hangen maar dat neem ik voor lief. Als het zo blijft kan ik er best mee leven en laat ik het liever niet weglaseren.

We zijn inmiddels een jaar verder en word ik volgende week opnieuw geopereerd omdat er nieuwe buisjes geplaatst worden. Dit keer worden het andere buisjes, in een T vorm. De buisjes die ik nu heb zorgen voor problemen in mijn trommelvlies. Dit houdt in dat er veel vocht achter mijn trommelvlies blijft zitten als ik ga douche of zwemmen.

Ik heb zelf gekozen voor een algehele narcose omdat ik het al spannend genoeg vind. Ik zie er niet tegen op omdat ik niks mee krijg van de ingreep. Gezonde spanning is zeker aanwezig maar ik weet dat ik binnen enkele uren weer fijn thuis op de bank zit.

De video van de operatie is overmorgen te zien op ons YouTube- kanaal Hetlevenvantweevrouwen!

Gelukkig kan Lonneke met mij mee en dat geeft rust. Ik ben benieuwd hoe de operatie gaat verlopen en of ik daarna daadwerkelijk van mijn oor- probleem af ben!

(Visited 244 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

1 reactie

  • Reageer gre Luttik 9 december 2017 om 11:17

    Wie wordt er nu aan zijn oren geholpen? Het zou wenselijk zijn om dat even bovenaan de blog te vermelden. Zoiets van: …………schrijft. En dan het verhaal. Dan snap ik het hele verhaal tenminste.

  • Schrijf een reactie