Ik ben bang voor mijn gevoelens voor een vrouw
Persoonlijk

Ik ben bang voor mijn gevoelens voor een vrouw! DEEL 2

James staat koste wat het kost op nummer één.

Dit artikel is het vervolg op het artikel van gisteren. Heb je deze nog niet gelezen, klik dan hier.

Het was alsof het zo moest zijn, we werden naar elkaar toe gezogen en het voelde alsof iemand ervoor zorgde dat wij elkaar moesten blijven zien. Ik zat nog altijd met de struggle in mijn hoofd dat het geen relatie kon worden. Ik durfde dit niet. Ik was er nog niet aan toe. Ik kon het niet. Ik wilde niet heel mijn leven omgooien. Ik had al een kind. En dan hebben we het nog niet over wat de buitenwereld er allemaal van zou vinden…

We besloten het beestje geen naam te geven maar elkaar wel beter te leren kennen. In deze tijd hebben we veel leuke dingen gedaan. Samen maar ook met James erbij. De klik tussen James en Lisa was bizar te noemen. Dit ging zo vlekkeloos. Het werden steeds meer echte maatjes en dat was voor mij natuurlijk fijn om te zien. James staat koste wat het koste op nummer één maar het was alsof het zo had moeten zijn…

De eerste nacht dat Lisa bij mij sliep.

Mijn gevoelens voor Lisa werden steeds sterker maar ik probeerde mezelf hiervoor af te sluiten. Ik kon en mocht het niet voelen want ik wilde mijn oude vertrouwde leven niet kwijt. Lisa wist dit maar zij had in principe niks te verliezen en wilde contact houden zolang ik hiervoor open stond.

In de eerste weken van ons intense contact bleef Lisa al slapen. Iets waar je normaal gesproken langer mee wacht maar het voelde zo vertrouwd. Het werd steeds moeilijker om in de avonduren elkaar uit te zwaaien. De eerste nacht dat Lisa naast mij in bed lag voelde dit vreemd.

Dit was het eerste moment dat ik dacht, fuck ik lig nu echt naast een vrouw in bed waar ik smoorverliefd op ben. Ik wilde het niet maar tegelijkertijd wilde ik niets liever dan dat zij naast mij lag. Niet voor één nacht maar voor nog heel veel nachten. Het is grappig om hier nu op terug te kijken. We waren allebei gespannen, gingen na elkaar in de douche omkleden en ik deed de dikste pyjama aan die in mijn kast hing.

Het was voor Lisa duidelijk, zij wilde mij.

Die ene fijne zoen was al gezoend, we hadden beide gevoelens voor elkaar maar er mocht verder niks gebeuren. Ik was bang dat als ik toegaf aan deze gevoelens het te sterk zou worden en nu kon ik het nog enigszins tegenhouden. Die nacht was fijn, we hebben geknuffeld, gelachen, zelfs gehuild en televisiegekeken. Er was verder niks gebeurd. Ik had aan het einde van de nacht nog steeds mijn dikste pyjama aan.

Het gesprek tussen Lisa en mij na de eerste nacht samen:

‘9:33:15: Lisa: Ik dacht vanmorgen als dit is waar ik voor moet vechten en op jou moet wachten dan doe ik dat’

‘9:40:03: Lonneke: Het is voor mij nog lastig. Het heeft zoveel kanten en ik wil je absoluut niet aan het lijntje houden’

‘9; 41:13’ Lisa: Voor mij is het duidelijk’.

‘9:41:44’ Lonneke: Je moet vooral je ding nog blijven doen naast mij. Ik wil je niet kwetsten. Misschien durf ik wel nooit voor je te kiezen. Je mag alles doen wat je wil bij andere vrouwen’.

‘9:43:01’ Lisa: Dan is de keus nog steeds aan mij. Ik kies voor jou hoelang ik ook moet wachten’.

Ik was stik jaloers op het feit dat Lisa naar een feest ging.

Lisa had in die week een feest met vriendinnen. Ik zat stik jaloers thuis op de bank televisie te kijken terwijl ik tegen haar had gezegd dat ik een leuke avond had gehad bij mijn ouders. Het was te egoïstisch van mezelf om tegen haar te zeggen dat ik jaloers was op het feit dat ze daar met zoveel vrouwen op dat feest stond. Ik was immers degene die niet voor haar durfde te kiezen en in combinatie met het feit dat ik had gezegd dat ze gewoon alles met vrouwen mocht doen, zat ik verdrietig thuis op de bank.

Het was mijn eigen schuld. Lisa was namelijk de hele avond aan het appen maar dat wilde ik niet. Ik reageerde nauwelijks of kortaf omdat ik wilde dat zij genoot van haar avond en in mijn ogen kan dat niet als je de hele avond bezig bent met je telefoon. Dat verliep goed, te goed want ze appte inderdaad niet meer die avond.

Lisa kende mij beter dan ik dacht. Ik schrok hiervan.

De volgende morgen wat er al direct app- contact tussen mij en Lisa. Dit was niks nieuws maar ik was nog steeds chagrijnig. Lisa had namelijk die dag daarvoor verteld dat een vriendin van haar naast haar in bed zou blijven slapen. Ik wilde weten of er iets was gebeurd maar dit durfde ik niet te vragen en reageerde nauwelijks op haar appjes. We hadden die avond afgesproken in de bioscoop dus ik besloot het af te wachten. Tot dat ik later op de dag een appje kreeg van Lisa:

‘15:47:23: Lisa: Lisa, ik ben stapelgek op jou en misschien wel te gek voor de tijd die we elkaar kennen. Dat vind ik eng en is nieuw en ik ben jaloers (wat normaal is) je hebt zelfs vannacht gekeken of ik thuis was… je was vergeten om je internet uit te zetten! ;-)’

‘15:47:27: Lisa: Ik vind eik meer dan terecht dat je dan zegt joooh Lisa ik heb liever niet dat je langs een vriendin slaapt…’

Oei, ik wist dat wij goede gesprekken hadden en elkaar al redelijk goed kende maar zo goed? Dat had ik niet verwacht. Ik schrok hiervan. Lisa zei precies wat er op mijn hart lag zonder dat ik dit tegen haar had verteld.

Dit voelde goed, heel goed. Ik deze dag een keuze gemaakt.

Die avond in de bioscoop was het wat ongemakkelijk. De spanning tussen ons was groot door wat Lisa die middag tegen mij vertelde. Zij had gelijk. Moest ik ervoor gaan of niet? Mijn hoofd draaide overuren. Lisa gaf mij alle tijd van de wereld maar ik vond dat ze hier best ergens een grens in mocht trekken.

Ik wilde zelfs een grens want ik had blijkbaar een duwtje in mijn rug nodig om mezelf te kunnen zijn? We spraken af om een middag met James in Hoofddorp naar de stad te gaan. Een stad waar ik niemand die ik goed kende tegen het lijf kon lopen en gewoon even mezelf kon zijn.

Deze middag gaf de doorslag. In de auto terug naar huis besefte ik dat ik die dag echt mezelf heb kunnen zijn. We liepen hand in hand door de stad en James in de kinderwagen. Dit voelde goed, heel goed en vanaf die dag heb ik voor mezelf een keuze gemaakt.

Het laatste artikel lees je morgen. Hierin vertel ik hoe ik dit aan mijn familie heb verteld en allerlei andere hersenspinsels die er voor mijn hoofd gingen.

Ik ben bang voor de gevoelens voor een vrouw. Nee, ik was bang en soms nog wel een beetje. Wat is jouw verhaal? Herken je het? Laat het weten in de comments!

(Visited 731 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

1 reactie

  • Reageer gre Luttik 18 september 2017 om 09:32

    Het allerbelangrijkste is dat je jezelf kunt zijn en niet alle dagen een toneelstukje moet opvoeren of je opgelucht voelen wanneer je twee dagen alleen bent. Dat is het verschil tussen houden van en langzaam beginnen met haten.
    Ook erg belangrijk: dat je partner je ziekte accepteert en: meer dan dat, voor jou in de bres springt als het moeilijk voor je is. Dat zal ook voor jouw moeder en opluchting worden.
    Ik vond laatst een brief van mijn moeder die voor een mogelijke operatie stond. In deze brief vraagt ze mijn vader om goed op mij te passen als zij het niet zou verleden. Ze voelde toen al aan dat mijn huwelijk een flop was. Ouders die zonder zorgen hun ” oude dag” tegemoet kunnen gaan in de wetenschap dat hun dochter in goede handen is, geeft een heel mooie onafhankelijke band tussen kind en ouder.
    Ik wens je moeder veel geluk.

  • Schrijf een reactie