onzeker en bang voor bevalling
Zwanger &zo

Ik ben bang voor de bevalling!

Ik ben bang voor de bevalling.

We zitten nu in het laatste trimester van de zwangerschap en dan mag je officieel beginnen met aftellen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik blij ben met het feit dat je eerst 9 maanden zwanger bent en niet zomaar een leuke baby op Ebay kunt bestellen die vanaf dat moment. Op Twee weken levertijd na, in je leven is en je nooit meer retour kunt sturen. Hoewel een garantiebewijs dat alles in orde is, wel ideaal zou zijn..

Toen wij de positieve zwangerschapstest in onze hadden hadden. Kon het mij niet snel genoeg gaan. Ik wilde het liefst die 9 maanden overslaan om met een kleinere versie van ons samen, iedere ochtend wakker te worden.

Dit gevoel veranderde toen mijn oudste broer Sam op de wereld had gezet, oke zijn vriendin dan. Het gevoel van wil ik dit wel, kan ik dit wel en het is wel hèèl klein over viel mij. Merijn was juist meteen enthousiast en kon niet meer wachten op onze kleine man.

Ik schrok van dit gevoel en besprak dit later met mijn moeder. Zij had natuurlijk (hoe kan het ook anders) allang in de gaten dat er iets aan de hand was. Dit gevoel zou vanzelf veranderd.

Mijn eerste conclusie is: Mama’s hebben ALTIJD gelijk! Ik wil dit, heel graag zelfs en het liefst zo snel mogelijk en natuurlijk kunnen wij dit samen. De tweede conclusie is: ‘Het is nog steeds wel hèèl erg klein en ik word er onzeker van’.

Als je niet al bang was, word je dat wel door het kraampakket!

Ik zit achter de computer terwijl de postbode aanbelt, Merijn loopt met een grote doos de kamer binnen ‘Yes, m’n kraampakket is binnen, pak een schaar!’ roep ik enthousiast.

Inlegverband, onderleggers, damesverband, stretch broekje, 3 pakketten met steriel wondkompres, matrasbeschermer, navelklem, wat alcohol en niet de vergeten nachtverband mét hechtstrip!

Als je nog niet bang bent voor je bevalling dan word je het nu wel van al dat verband wat erin zit.. Ik dacht dat er wel op zijn minst een fiep in zou zitten, gewoon voor de leuk maar helaas. Ik heb het snel weer terug in de doos gelegd en bij m’n vluchtkoffertje gezet. Dat komt wel. Nu nog niet. Ik heb nog 7254000 seconde, 120900 minuten, 2015 uren, 83 dagen en 11 weken te gaan tot onze kleine man zich als het goed is ongeveer gaat aankondigen.

Ik heb van die momenten dat ik denk: ‘Het kan toch niet de bedoeling zijn dat ik zo’n klein mensje uit moet poepen’ want dan is een baby opeens heel groot!
Ik kijk het raam, het is pauze op school en het plein wordt langzaam gevuld kinderen en moeders, leerklachten, ooms, tantes, opa en oma’s, neefjes, nichtjes en besef ik me dat zij ook allemaal zijn geboren. Bij de meeste is ’t goed gegaan dus het moet mij ook wel lukken..

De laatste loodjes wegen het zwaarst!

28 weken alweer, ondanks alles goed gaat met onze kleine man wordt het voor mij steeds een stukje zwaarder.
Neem nou het feit dat ik absoluut niet meer op een elegante manier uit een bed of stoel kan opstaan. Tijdens je zwangerschap verdwijnen je rechte buikspieren naar de achtergrond omdat je baby flink aan ’t groeien is. Nu wil ik niet zeggen dat ik voor mijn zwangerschap een enorme massa buikspieren had maar toen kon ik in ieder geval nog elegant opstaan!

Of boodschappen doen! Als je genoeg geld hebt is het geen probleem. Je kunt immers heus nog wel wat spulletjes halen, ook met zo’n grote pens máááár als je wat minder geld hebt, of alles opmaakt aan babyspulletjes dan wordt het een onmogelijke opgave. Alle goedkopen producten liggen in de onderste rij van de winkel en hoewel ik al niet de lenigste was, wens ik nu een skateboard met een gat in ’n midden waar ik mijn buik in kan leggen en zo door de supermarkt kan rijden.

Zo’n mooi vak heeft een gynaecoloog niet hoor!

Scheren. Tja scheren. Omdat er een dikke kans in zit dat mijn familie dit ook leest zal ik hier niet teveel op ingaan maar het is nogal lastig met zo’n groot afdak boven je ^@#$*% alles netjes weg te halen.. Zo’n mooi vak heeft een gynaecoloog dus niet!

Op je buik slapen. Dat zit er helaas ook niet meer in. En als je op je rug gaat liggen wordt je aorta afgekneld. Dus daar ben je ook snel klaar mee. Dan heb je alleen nog maar de zijligging over. Probeer maar eens de hele nacht op één zij te liggen. Want als je van zij wil veranderen duurt dat minstens een half uur met zo’n giga buik. En als dat gelukt is kom je erachter dat die andere kant toch beter lag.

Al deze dingen zijn natuurlijk gekkigheid. Je ondergaat het graag voor je kleintje want als je dan uiteindelijk de juiste houding hebt gevonden op de bank en je voelt hem of haar tegen je buik aan trappelen ben je al het bovenstaande weer vergeten!

 

(Visited 263 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie