Het jaar waarin ik zwanger werd
Persoonlijk

Het jaar 2014 van bijna blind tot zwanger zijn!

Ik liep maanden lang rond met een zonnebril.

Wij wisten al op 31 december 2013 dat dit voor ons een zwaar jaar zou worden met veel ziekenhuisbezoeken. Ik kreeg een fixen oogontsteking waarvan ze in eerste instantie nog niet precies wisten wat het was. Drie ziekenhuizen verder werdi k behandeld met een zelf samengesteld medicijn in het UMC. Ik liep maanden lang met een zonnebril rond omdat ik het licht niet kon verdragen. Mijn wereld erd steeds kleiner omdat ik geen auto mocht besturen.

Ons droomhuis verdween als sneeuw voor de zon.

Een van de hoogtepunten was ons droomhuis in onze geboorteplaats. We hadden beide een goede baan en het koopcontract was al getekend. De onzekerheid over eventueel blind worden was onmenselijk maar wij hielden ons vast aan dat fantastische huisje. Helaas liep dat anders. Merijn zijn contract werd niet verlengd en ik belandde in de ziektewet waardoor de koop niet door kon gaan. Dat was flink balen!

Merijn vond na een aantal maanden werk maar een koopwoning ging niet meer lukken. Wij besloten onze woning op woningruil.nl te zetten omdat we een tuin wilde voor onze hond Max.

We kregen een bericht van een man uit een plaatsje nabij Deurne. Hij had interesse in onze flat. Wij gingen bij elkaar kijken, stuurde alle papieren op en net toen wij de goedkeuring ontvingen, werden wij gebeld door deze beste man. De ruil ging niet door door persoonlijke redenenen. Dit was wederom flink balen!

Die ontsteking in mijn oog moest weg, en wel zo snel mogelijk!

Ik was de hele dag bezig om van alles in mijn ogen te smeren zodat de ontsteking zo snel mogelijk kon verdwijnen. Of ik daarna weer kon zien was nog afwachten. Eerst moest die ontsteking weg en wel zo snel mogelijk!

Helaas werd het nog meer. De ziekte van Crohn begon weer in heftige mate op te spelen. Het was zo heftig dat ik afgelopen maart te horen kreeg dat er geen medicijnen meer voor mij waren. Mijn ziekte van Crohn bleek sterker dan alle TNF- blokkers.

Ik wilde niet meer, nooit meer. Ik koos voor een stoma.

Ik moest nadenken over een stoma. Een stoma voor de rest van mijn leven. Nadat ik een week in het ziekenhuis had gelegen heb ik de knoop doorgehakt. Dit wilde ik niet meer, nooit meer en ik koos voor een stoma.

De afspraak met de chirurg stond gepland. Het zou echt gaan gebeuren. Nog èèn darmonderzoek om te checken waar de ontstekingen zaten en hoe ze de operatie het beste konden uitvoeren.

Het darmonderzoek naderde en voor ik het wist lag ik weer op de onderzoekstafel te huilen van angst en te wachten op die vreselijke slang. De uitslag was bijzonder. De onstekingen die er zaten konden ze nog met een nieuw medicijn proberen te bestrijden. Simponi werd mij toegewezen. Een spuit die ik eens in de maand moest zetten. De afspraak met de chirurg werd afgezegd en ik ben vol goede moed begonnen aan dit nieuwe medicijn.

De woningruil ging door, yes!

Op weg naar een van de talloze ziekenhuisbezoeken werden wij gebeld door die beste man van de woningruil. Hij vroeg of wij nog interesse hadden. De persoonlijke redenen waren opgelost en wilde alsnog met ons ruilen. Het eerste positieve dingetje in 2014 was een feit. Eindelijk een leuke ruime woning met een tuin!

Merijn begon een opleiding in de zorg. Hij kreeg een mooi contact en is maarliefst 5 jaar lang onder de pannen. Stralend kwam hij iedere dag thuis. Hij zat eindelijk helemaal op zijn plek.

29 september 2014 een positieve zwangerschapstest.

Tja en toen gebeurde er iets wat alles compleet veranderde en 2014 alsnog een prachtig jaar werd. 29 september 2014 zal ik nooit meer vergeten. Dit is de dag dat wij een positieve zwangerschapstest in handen hadden. Ons leven zal over 9 maanden compleet anders zijn. Mooier zal zijn!

Onzekerheid tijdens de zwangerschap.

De zwangerschap riep veel onzekerheden met zich mee. Kan dat wel met mijn medicijnen? Zal het allemaal wel goed gaan? Wat zijn de kansen van ons kindje? Wat nou als mijn Crohn zo actief blijft? Op de eerste echo op 16 oktober 2014 zagen ons kindje voor het eerst. 2,9 mm groot met een prachtige hartslag!

De darmpjes lagen in de navelstreng en het buikje was nog open..

Helaas moest ik doorgaan met mijn medicijnen en dit brachten risico’s met zich mee. We schrokken enorm toen we op 13 november 2014 hoorde dat de darmpjes van ons kindje in de navelstreng lagen en het buikje nog niet dicht was.

‘Nee alsjeblieft, niet iets met zijn darmen. Alles, maar niet de darmen!’ riep ik huilend tegen mijn ouders.

Gelukkig bleek het valsalarm te zijn en lagen zijn darmpjes op 28 november 2014 weer netjes in zijn buik. Er was niks meer van te zien!

Het gebeurd kennelijk wel vaker maar omdat ik meer echo’s krijg om te baby goed te kunnen monitoren, hadden wij het ongeluk om dit mee te krijgen terwijl dit bij veel stellen ook gebeurd maar dit niet wordt gezien.

18 weken zwanger.

We zijn nu 18 weken zwanger en alles gaat goed met Swip (zo noemen we onze baby!). Hij of zij groeit goed en daardoor komt mijn baarmoeder tegen mijn geirriteerde darmen aan. Dit doet ongelofelijk veel pijn maar Swip merkt hier niks van. Ik houd mezelf vast aan het feit dat hij of zij lekker aan het groeien is!

Blind of niet, pijn of niet, stoma of niet, huis kopen of niet, niks is meer belangrijk. Onze baby is belangrijk.

Ik wens jullie allemaal de beste wensen en een gelukkig maar vooral gezond nieuwjaar. Vergeet niet te genieten van alles wat je doet. Koester de mooie momenten en leef!

(Visited 220 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.