Persoonlijk

Een stukje uit mijn dagboek over de bevalling.

We spraken toen nog over Swip de baby!

Het is alweer bijna een jaar geleden dat onze kleine lieve James werd geboren. We spraken toen nog over Swip, weten jullie dat nog? Ik houd al een langere tijd een dagboek bij. Schrijven is mijn lust en mijn leven en ondanks ik een heleboel deel op mijn blog wil ik sommige dingen liever privé houden maar wel van mezelf afschrijven.

Merijn en ik lagen een week voordat James ter wereld kwam, in een hotel. De weeën begonnen namelijk op het terras waar wij na een ziekenhuisbezoek heengingen. Wil je dit lezen? Klik dan hier.

Angst voor de bevalling.

Heey, helaas kan ik je niet vertellen hoe mooi en lief onze kleine zoon is want hij zit nog steeds veilig in mijn buik. Ik heb even behoefte om mijn hart te luchten; Ik lig in een mooi hotel in Zeist, de weeën waren namelijk vanmorgen begonnen op het terras bij het van der Valk hotel. Althans, dat dacht ik. Tja, ik heb geen flauw idee hoe het voelt, zo’n bevalling… ja het doet pijn maar goed… Het begint rustig, toch? meestal dan. Denk ik. Hoop ik. 

Lonneke, zie geen beren op de weg als je de weg nog niet eens bent in geslagen. Pff best eng hoor zo’n bevalling. Zwanger zijn gaat prima maar nu het einde nadert komt er ook een beetje angst bij kijken. Die mensen hier in het hotel zullen wel denken… We komen hier aan met drie volle koffers en natuurlijk de vluchtkoffer die al helemaal compleet is, ze zien een vrouw die hoogzwanger is… Dat moest er vast gek uit zien! 

Kamusutra kaarten gekocht.

Het was alsnog een gezellige dag samen met Merijn. We zijn een stukje gaan wandelen en uiteindelijk hebben we heerlijk gegeten in een tentje in Zeist. Ohja, en niet te vergeten wat spelletjes gekocht in de Bart Smit. Je weet wel, om de tijd te doden en als ik straks lichten weeën heb, is het misschien een goede afleiding. 

In het hotel kwamen we er trouwens achter dat we per ongeluk een stok Kamasutra kaarten hadden gekocht. Merijn grapt dat we er een aantal kunnen uitproberen, misschien wekt het de weeën op maar ik moet er niet aan denken. Leuk zo’n buik maar ik voel me totaal niet sexy!

Later op de avond voelde me ik niet lekker, ik kreeg knallende koppijn en werd misselijk. Een lekkere warme douche hielp ook niet het werd steeds erger. Mijn broer belde om te vragen hoe het ging, ik vertelde dat ik wat hoofdpijn had en twijfelde om het ziekenhuis even op te bellen. We hangen op met ‘Misschien tot vannacht’ dat is eigenlijk de standaard eind zin de afgelopen weken.  

Zwangerschapsvergiftiging, nu moest het gebeuren!

James heeft het kennelijk naar zijn zin in mijn buik en dat doet mij goed. Ik zorg goed voor hem, dat voelt fijn. Het is heerlijk om James zijn naam hardop te noemen, ik kan niet wachten om het straks van de daken te schreeuwen en ik ben zo benieuwd wat onze familie van de naam vindt. 

Merijn vindt dat ik het ziekenhuis moet bellen maar ik wil niet voor ieder klein dingetje bellen, dat voelt niet prettig. Nu geef ik toe dat ik niet meer normaal kan functioneren en na een belletje met het ziekenhuis moesten we meteen komen. 

Wat een rollercoaster, ik werd opgenomen met zwangerschapsvergiftiging en ze wilde direct de bevalling gaan inleiden. Wat opluchting, nu gaat het echt gebeuren. Dacht ik. Morgen heb ik mijn kindje in armen. De uren worden, dagen en de dagen wordt een week. Het gaat niet voorspoedig en ik ben bang. Gelukkig mag Merijn blijven slapen, ik vind het nu niet meer leuk in het ziekenhuis. Het duurt me te lang. Zal alles nog wel goed komen?

Dit was een stukje uit mijn dagboek. Ik was niet in de veronderstelling dat ik in die termijn van de zwangerschap mijn dagboek bij zou werken maar het tegendeel is waar. Ik schreef alles op in de notitiefunctie in mijn telefoon. Vinden jullie het leuk zo nu en dan wat stukjes te lezen? Ben je benieuwd wat ik hierna schreef? Laat het weten dan zal ik dit vaker doen!

(Visited 289 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

2 Reacties

  • Reageer Simone 6 april 2016 om 11:20

    Wat goed dat je die laatste fase zo opgeschreven hebt zeg! Fijn om die herinneringen terug te kunnen lezen toch? Ook al zijn sommigen wat minder prettig. Ik vind het wel leuk om te lezen dit soort stukjes.

  • Reageer Monique 6 april 2016 om 14:13

    Ik wil ook meer lezen !!!

  • Schrijf een reactie