Mama &zo

Draagmoeder worden, kan jij dat?

‘Ik neem denk ik drie kinderen’ dat is een zin die ik tot mijn grote frustratie vaak heb gehoord. Je neemt namelijk helemaal niks, het is een enorm groot wonder om überhaupt zwanger te worden en te bevallen van een gezonde baby. Je hebt hierin helemaal niks te kiezen! Draagmoeder worden, kan jij dat? 

Wij hebben ook een hele lange tijd gedaan om James in elkaar te knutselen. Dit hield in dat wij dik twee jaar lang iedere maand een teleurstelling te verwerken hadden en op een gegeven moment wordt dat zo heftig dat je gaat nadenken over andere mogelijkheden.

Nu was het wel zo dat wij natuurlijk nog jong genoeg waren. Althans dat vonden wij zelf. We hadden over 2,3,4,5 jaar ook nog kinderen kunnen krijgen maar als die wens er eenmaal is blijft het voor iedereen moeilijk. Leeftijd maakt dat eigenlijk niks meer uit.

Waarom het bij ons niet lukte is tot op de dag van vandaag nog een raadsel en daarom was het ook een enorm groot wonder dat James plots in mijn buik zat! Ik vertel hier meer over in dit artikel.

Mijn ouders wisten hier niks vanaf. Ik wilde dit samen met Merijn doen en dat was vaak huilen. Zou het door mijn medicatie komen? Of was er iets niet goed bij hem?

We waren zo nu en dan al op internet aan het kijken wat de mogelijkheden waren om een kindje te mogen verwelkomen om alsnog dat gezinnetje te worden wat we al zolang samen wilde. Ik zou dan sowieso eerst helemaal door de medische molen moeten en daar hadden we nog geen zin in.

Mijn schoonzus heeft ooit voorgesteld om eventueel draagmoeder te worden. Het was totaal niet concreet en doordacht maar het feit dat ze hier overnacht betekent veel voor me. Het is niet niks, een zwangerschap brengt ook een hoop risico’s met zich mee en dat doe je dan niet voor jezelf maar voor een ander.

Ik denk niet dat ik het zou kunnen om draagmoeder te zijn. Sowieso zou dit niet mogelijk zijn i.v.m mijn gezondheid maar buiten dat, stel dat ik helemaal gezond zou zijn, zou ik dat emotioneel niet aan kunnen.

Het lijkt me vreselijk moeilijk en vooral bij iemand die je goed kent. Aan de ene kant is het mooi dat je dit kunt doen voor die ander maar dat betekent wel dat je je eigen gevoel moet kunnen uitschakelen.

Als je eenmaal bevallen bent en er een lief klein baby’tje uit je komt moet je dit direct afstaan. De band die de baby in kwestie moet opbouwen is immers niet bij jezelf en als het goed is, sta je daarachter!

Aan draagmoederschap zitten strenge regels en dat is misschien ook maar goed. Je mag het bijvoorbeeld absoluut niet doen voor een vergoeding, je mag uiteraard niet gedwongen worden en het is alleen mogelijk als de wensmoeder door medische redenen, bijvoorbeeld geen baarmoeder hebben, niet mogelijk is om zelf niet zwanger te kunnen worden óf omdat er in de wensfamilie ernstige erfelijke ziektes voorkomt.

Gelukkig mag je tegenwoordig als homoseksueel koppel een kind krijgen via een draagmoeder. Dat is natuurlijk prachtig, mensen waarbij het onmogelijk is om zelf een kindje te krijgen, een kindje te mogen krijgen via draagmoederschap zodat er een van de twee hun sperma kan laten vriezen en in het kindje tóch enkele genen hen bij zit.

Wat ook niet onbelangrijk is om te weten is dat de draagmoeder de juridische moeder blijft totdat zij het kind daadwerkelijk afstaat. Zo kan er worden voorkomen dat de draagmoeder in kwestie wordt gedwongen!

Hoe dan ook lijkt het mij ontzettend moeilijk om deze keuze te maken en zou het voor mij niet weggelegd zijn. Ik heb super veel respect voor draagmoeders en ik vraag me af of jullie een draagmoeder kennen? Zouden jullie in staat zijn om draagmoeder te worden? Ik ben benieuwd!

(Visited 241 times, 2 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

3 Reacties

  • Reageer MamaOnderneemt 4 april 2016 om 09:11

    Ik zou dat echt nooit kunnen. Ik heb wel eens gekeken naar een programma op TLC. Dat ging niet over draagmoederschap, maar over vrouwen die ongepland zwanger waren en hun baby af stonden ter adoptie. Ik zeg niet dat die vrouwen dat niet mogen doen en ik veroordeel ze zeker niet, maar ik vond het vreselijk om te zien. Hartverscheurend. Ik zou mijn kindje echt niet kunnen afstaan.

  • Reageer Daisy 4 april 2016 om 20:14

    Ik zou dat inderdaad ook echt absoluut niet kunnen! Ik heb net als jij de ziekte van crohn en ben lichamelijk dus ook niet in staat, maar als ik dat wel zou zijn… nee, het kindje zou teveel van mij voelen om hem/haar na zon lange intieme tijd samen af te kunnen staan. Ik zou me de rest van me leven altijd druk blijven maken hoe het met “mijn” kindje gaat en heb hier zelf totaal geen invloed meer op. Ik snap dat het ontzettend mooi is voor mensen die zelf geen kindjes kunnen krijgen en ik heb ook heel veel respect voor vrouwen die dit kunnen… Ik kan dat niet.

  • Reageer Simone 4 april 2016 om 23:17

    Oh nee precies wat jij zegt, ik zou het emotioneel niet trekken. Ik heb wel veel bewondering voor degenen die het wel doen voor hun geliefden. Erg mooi!

  • Schrijf een reactie