Nadelen samenwonen drie volwassenen en een peuter
Mama &zo

De nadelen van met drie volwassene en een peuter samenwonen.

Je kunt het zien als een (extra) oppas.

In een vorig artikel schreef ik bizarre situaties die we tegenkomen omdat ik samenwoon met mijn nieuwe partner Lisa en ex-man. Dit artikel was populair. Het haalde de Telegraaf met positieve en negatieve reacties waar ik later op heb gereageerd middels dit artikel.

De situatie is onveranderd. Het gaat hetzelfde als toen. We wonen met drie volwassenen en één puberpeuter samen. Het verloopt nog steeds prima. We zijn gelukkig voor zover je dat kunt zijn in een scheiding, kunnen goed met elkaar praten, hebben iets minder tijd voor bordspelletjes maar er wordt geregeld gelachen met elkaar.

Natuurlijk zijn er ook nadelen van het samenwonen met drie volwassenen en dan heb ik het vooral over de opvoeding en omgang met James. We hebben allemaal onze eigen verplichtingen. Nu hebben we iets meer mogelijkheden om af en toe te kunnen schuiven. Je kunt het zien als een (extra) oppas. Het verschil is dat Lisa ’s avonds naast mij in slaap valt en een oppas weer naar huis vertrekt.

James werd boos omdat hij ’s ochtends geen koekje kreeg.

James vindt het hartstikke gezellig. Soms net iets té gezellig. Ik had een aantal dagen tot laat in de avond gewerkt waardoor ik de ochtend daarna met Lisa of Merijn afwissel. Het is simpel. Ik houd het niet vol om na een avond tot laat werken, in de ochtend vroeg op te staan. Het afwisselen van de ochtend kan prettig zijn als het noodzakelijk is. Het liefst doe ik het uiteraard zelf!

Het verloop ging altijd prima tot dat ik James in de ochtend uit bed haalde om gezellig met z’n tweeën de dag te starten. Lisa en Merijn waren aan het werk. James werd boos omdat hij van mij geen koek kreeg. Hij wilde zijn fruit eerder, ruimde zijn speelgoed niet op zoals ik dat hem had geleerd en hij wilde absoluut niet zelfspelen.

Ik heb James die ochtend voor het eerst op de gang gezet. Zijn gedrag was onacceptabel. Dit had indruk gemaakt en uiteindelijk hebben we alsnog een fijne dag gehad samen. Echter komt zijn gedrag niet uit de lucht vallen. Ik besloot het nog even voor mezelf te houden en te kijken waar het aan kon liggen dat James zich nu anders ging gedragen.

James was aan het uitproberen en het heeft gewerkt.

Een dag later was iedereen thuis. Lisa was aan het koken. Merijn was zijn spullen aan het pakken om naar zijn werk te gaan en ik was samen met James aan het kleuren. James vroeg, zoals wel vaker, om een snoepje. Het was etenstijd en ik kon mezelf voorstellen dat hij trek begon te krijgen. Ik vind het niet nodig omdat het avondeten bijna klaar was.

James nam hier geen genoegen mee en ging naar papa met dezelfde vraag. Hij antwoordde gelukkig hetzelfde als ik maar toen James uiteindelijk ook aan Lisa vroeg om een snoepje, begon er bij mij een belletje te rinkelen. We hebben allemaal onze eigen gewoontjes als het gaat om de verzorging van James. Dat is prima. Er zitten altijd verschillen tussen papa en mama.

Het is echter niet de bedoeling dat James bij iedereen gaat uitproberen. Dit is iets wat James niet uit zichzelf bedenkt. Hiervoor moeten wij een steekje hebben laten vallen en hem op die manier op dat idee hebben gebracht. Het is ongetwijfeld weleens voorgekomen dat hij van mij geen snoepje mocht terwijl Lisa of papa dat op dat moment geen probleem vonden.

De nadelen van met drie volwassene en een peuter samenwonen.

Merijn en ik doen de opvoeding zoals wij denken dat we het goed doen. Lisa volgt hierin. Dat lijkt me vanzelfsprekend. Het is ons kind. Wij zijn en blijven de ouders. Ik wil niet dat als ik de ochtend opstart samen met James, de boosdoener zijn.

Het was tijd om met z’n alle rond de tafel te gaan om de ogen weer dezelfde kant op te laten wijzen. James krijgt twee boterhammen in de ochtend, melk en daarna water. Hij moet meehelpen om zijn speelgoed op te ruimen en er wordt niet gegooid. Geen snoepjes tot na zijn middagslaapje en een cracker, fruit of rauwkost als hij honger lijkt te hebben.

Dit was op het moment dat James net ziek was geweest. De huisarts had ons verteld dat hij nu een inhaalslag kon maken en we James best wat extra’s mochten geven. Mits het gezond is natuurlijk.

Iedereen bleek op een andere manier de ochtend op te starten. Dit veroorzaakte voor James de gelegenheid om hier flink gebruik van te maken. Na een goed gesprek weet James precies waar hij aan toe is. Zeg ik nee, zeggen zij dat en zeggen zij nee, zeg ik dat.

Lees ook: Samenwonen met je partner en ex- man – Bizarre situaties! 

Lees ook: Gescheiden en de feestdagen? Hoe vieren wij het?

Consequent zijn vinden wij belangrijk. Dit wordt moeilijker als je met meerdere volwassenen bent. Gelukkig is het nu weer rechtgetrokken maar dat is wel eens van de nadelen!

(Visited 2.252 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie