bang om te slapen
Persoonlijk

Bang om te slapen (door medicijnen)

Als kind had ik al last van nachtmerries.

Als kind vond ik het nooit erg om naar bed te gaan. Ik weet nog dat ik met mijn moeder had afgesproken dat ik na Goede Tijden Slechte Tijden naar bed moest en dan mocht ik nog een half uur een boekje lezen. Ik viel daarna als een blok in slaap en ik werd pas wakker op het moment dat mijn moeder binnen kwam lopen om te vertellen dat ik mezelf moest aankleden voor school

Alleen als ik koorts had sliep ik slecht. Logisch natuurlijk want dan voel je jezelf gewoon niet lekker. Ik ging dan ijlen. Als de dag van gisteren kan ik nog herinneren dat ik wakker werd en schrok van de plakplint bij de deur in mijn kamer. Het leek in mijn ogen toen op een muizen- staart. Al mijn knuffels gooide ik naar de, in mijn ogen muizen- staart, maar die ‘muis’ liep vervolgens niet weg.

Ik raakte in paniek toen ineens midden in de nacht mijn vader binnen kwam wandelen om te kijken waar ik in hemelsnaam mee bezig was. Ik was aan het ijlen, dromen naja ik had meer een nachtmerrie. Ik had hoge koorts en eindigde bij mijn moeder in bed.

Het Infliximab infuus verergerde mijn slaap angst.

In de jaren daarna werd dit erger en was ik hele verhalen aan het ijlen als ik koorts had. Merijn vond dit altijd heel akelig omdat ik ook weleens aan de wandel ging in mijn slaap.

Mijn allereerste ziekenhuis- infuus was Infliximab. Ik weet nog goed dat ik uren in het ziekenhuis zat, de eerste keer een allergische reactie kreeg en er 8 artsen naast mijn bed stonden te kijken hoe het met mij verliep. Het medicijn was immers net op de markt in allerlei ziekenhuizen dus alles was nog vrij nieuw op dat moment.

Nadat infuus was ik helemaal kapot, moe is niet het juiste woord want ik kon niet eens meer op mijn benen staan. De rit van het ziekenhuis naar huis heb ik niet eens meegekregen. Ik was lijk bleek, mijn moeder schrok hiervan. Ik voelde mezelf ‘wegglijden’. Ik heb uren geslapen maar ik sliep zo diep dat ik bang was om niet meer wakker te worden.

Bang om te slapen (door medicijnen)

Slapen na een infuus blijft voor mij altijd een ‘dingetje’. Ik kan jullie niet met woorden uitleggen hoe het precies voelt. Als je thuis komt van je werk dan ben je ‘lekker moe’, plof je op de bank en ga je lekker ‘bankhangen’. Op het moment na het infuus of zelfs soms op dagen dat ik voor mij doen teveel heb gedaan, ben ik zo uitgeput dat zelfs op de bank liggen niet voldoende rust geeft.

Ik moet op dat moment naar bed om mezelf weer een beetje op te laden. Dit is hetzelfde met zware pijnstillers zoals Tramadol of Morfine. Ik mag geen andere pijnstillers dan Paracetamol wat voor mij hetzelfde effect heeft als een tiktak die ik op mijn tong laat smelten.

Bang om de controle over mijn lichaam te verliezen.

Als dat dus niet helpt dan zit ik al snel aan de Tramadol of Morfine- pillen waardoor ik zo suf wordt dat ik wederom bang ben om te slapen. Ik raak dan ook de controle over mijn lichaam kwijt waardoor ik bang ben dat ik bijvoorbeeld niet op tijd wakker wordt om naar het toilet te gaan. Gelukkig gaat dit meestal goed maar ook die angst komt erbij door de medicijnen.

Je hebt ook angst medicijnen. De zogenaamde Bètablokkers. Dit verhelpt de klachten die je voelt bij angst. Bijvoorbeeld een hoge bloedruk, trillen of rood worden. De artsen schrijven dit liever niet voor omdat je deze medicijnen niet mag gebruiken bij intensief sporten of andere lichamelijke inspanning. Het kan ook verergeren als je last hebt van Astma en het is verslavend. Je kunt er beter over praten met je partner, de huisarts of een psycholoog.

Inmiddels ben ik ervaren in het ‘bang zijn om te slapen’ en vind ik redelijk mijn weg in. De angst blijft maar ik kan het beter relativeren en anders heb ik nog een lieve Lisa die mij kan geruststellen.

Ik ben benieuwd of jullie dit herkennen. Laat het weten in de comments zodat we elkaar kunnen helpen.

 

 

(Visited 197 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

1 reactie

  • Reageer gre Luttik 10 augustus 2017 om 22:05

    Een ongevaarlijk middel om een fijne slaap te hebben is domweg wiet. Mediwiet dan wel. Je kunt het zelf kweken als je op een bepaalde site klikt, zoek maar op mediwiet, dan krijg je een goed advies over welk plantje het beste is. Maar er zijn ook andere sites die je goed advies geven. Nou, je kweekt het in de tuin ( beetje laat ervoor nu) of binnen.
    Van de bladen zet ik thee. De knoppen, beetje kleverig, verdeel ik na het drogen van de plant, in stukjes. Ter grootte van 1 tot 1,5 cm. Dat steek ik na het tandenpoetsen in mijn mond en kauw erop to het een bolletje is. Dat blijft achter mijn voortanden plakken en ik val lekker in slaap. En ik word keurig wakker als het tijd is om naar de wc te gaan. Behalve voor slapen is het sowieso goed voor mn C.u. Hoe dat zit met Chrohn moet je zelf maar ff uitvinden. Ook pure CBD olie heeft een prettig effect op je slaap. Maar de THC beter. Ook kun je een combi uitproberen.

  • Schrijf een reactie